http://www.sufisaint.com/wp-content/uploads/2019/08/Sufisaint-Cover-1.mp4

امامِ حق و عالم با عمل

جڏهن ڪو به سالڪ ڪنهن روحاني سلسلي ۾ وڃي ڪري تزڪيه نفس و تجليه روح ۽ تصفيه قلب جو مقام حاصل ڪري وٺندو آهي ته ھو مرتبو غوث يعني امام وقت سڏرائندو آهي ھو علماء جي ظاهري وباطني اصلاح ڪندو آهي ۽ جيڪو عالم پنهنجي اصلاح ۾ لڳي ويندو آهي ھو به انهن جي اذن سان امامت جي لائق ٿين ٿا ھن سلسلي کي برقرار رکڻ جي لاء ھر وقت ھڪ غوث ۽ ٽي قطب موجود ھوندا آهن ۽ انهن جي ئي مساوي مراتب وارا امام حق چورائندا آهن. ڪو به عالم فارغ التحصيل ان وقت تائين امامت جي لائق نه ٿيندو آهي جيسيتائين ان جي سلسلي ۾ داخل ٿي اجازت يافته نه ٿئي ڇو ته حافظ دماغ سان قاري زبان سان عالم ڪتاب سان عابد وزاھد اعمالن سان پر امام حق زبان صل علیٰ سان ٿين ٿا ۽ باقي امام ان امام جي اذن سان ـ تڏهن امامت درست ٿئي ٿي ورنه مشڪوڪ آهي ڇو ته شڪ واري ھر شئي مڪروه آهي اھائي وجھ آهي ته اھل نظر مشڪوڪ جي پويان نماز ڪو نه پڙھندا آهن جيڪڏهن ڪنهن پڙھي به ورتي ته ديني مصلحت جي خاطر پڙھي ورتي.

مولوی ہرگز نہ شد مولائے روم
تاغلام شمس تبریزی نہ شد

علماء ڪرام جون حضرت گوھر شاھي جي حق ۾ فتوائون

محترم جناب مفتی فقیر ابوالفضل عبدالرحیم سکندری صاحب (شاہ پور چاکر سانگھڑ)

محترم جناب فقیر در محمد سکندری صاحب (مدرسہ سبغت الاسلام سانگھڑ)

علامہ سید سعید احمد کاظمی صاحبؒ (اہل سنت و جماعت پاکستان)

سید حامد سعید کاظمی

مفتی محمد اللہ رکھا فاروقی (جماعت اہلسنت پاکستان چشتیاں)

مفتی عبدالغفور حیدری ( تفھیم الاسلام)

صاحبزادہ مولانا بہاؤالدین میاں محمد (مدرسہ اسلامیہ خیرالمعاد ملتان)

مفتی محمد عبدالعلیم القادری (خادم جامعہ خالد بن ولید ٹرسٹ)

ابوالقاسم مفتی حبیب الرحمٰن نعیمی

تحریک متحدہ علماء و مشائخ پاکستان

ابوالطاھر مفتی محمد صدیق قادری (جامعہ چشتیہ انوار القرآن)

حضرت غلام نبی کشمیری (سمندری باباؒ)

حضرت علامہ مفتی محمد زبیر قادری رضوی (تحریک اھلسنت)

%d bloggers like this: